Logboek

Ook de tweede duik hier was de moeite waard. Nog meer stingrays natuurlijk maar ook meer andere vissen. Helaas werd mijn vader na een half uur misselijk en moest hij naar boven. De begeleider en ik zijn nog een tijdje blijven rondduiken en hadden nu mooi de tijd om ook naar het kleinere leven te kijken, zoals de vele nudie branch die daar ook leven.  

Na gehoord te hebben dat de Poor Knight Islands tot de topbestemmingen in de wereld behoorde en met onze duikuitrustingen bij ons, kon een duik hier natuurlijk niet ontbreken. Het werden er 2, met de boot vanuit Tutukaka. Het duikcentrum daar werd onder andere geleid door een Nederlander, dus dat zat wel goed. Het water was wel heel wat frisser hier en het bleek noodzakelijk een dubbel 7 te dragen, want na Australie wel weer even afzien was. Maar het was het waard. Een compleet ander landschap dan bij de Barrier Reefs, beheerst door kelp en shorttail stingrays. Enorme beesten die lijken op manta's maar dan met een veel kortere staart. En waren er tientallen, die vooral in de diepte onder ons rustig rondzwommen. Goed zicht, maar wel een vrij sterke stroming en koud. Ook genoeg ander visleven te zien daar.  

De laatste bootduik. Het zicht was weer iets beter en mijn vader en ik gingen als eerste het water in. Althans, dat dacht ik. In de verte was duidelijk nog een schim te zien van iemand anders. Alleen bleek het geen duiker te zijn, maar een enorme schildpad die heel rustig, majesteus onze richting op kwam zwemmen en ons bijna binnen handbereik passeerde. Prachtig natuurlijk. Verder niet heel veel bijzonders gezien, maar het was een goede navigatieoefening, doordat een groot deel van de ondergrond er flink gelijk uitzag.  

Helaas was het weer wat omgeslagen en voortdurende regen zorgde dat het vrij rustig was op het dek. En ook onder water werd het zich er niet beter op. Ditmaal wel de boulders gezien, grote bergen van koraal. Ook nog een groepje neusvissen.  

Een nachtduik rond de boot. Al vanaf de boot waren er wat kleine haaitjes en andere op haai lijkende vissen te zien, dus dat beloofde wat. Uitendelijk viel het een klein beetje tegen, door de iets te grote groep duikers en de ondiepte. Mijn (wing) bcd heeft de neiging om je onder de 5 meter naar de oppervlakte te trekken wat goed uittrimmen lastig maakt. Vooral zonder orientatiepunten en de vele koraalheuvels in het onderwaterlandschap. Nietemin was de ontmoeting met een grote rustige schildpad erg aangenaam, net als een grote groep red snappers. Alleen net als bij mijn laatste duik heb ik de haai die er schijnbaar ook was niet gezien.  

Een mooie dropoff en heel veel vis. Ook veel triggerfish, maar heel wat vriendelijker dan die bij Tioman (duik 17). We hadden ook een goedkope onderwater camera bij ons, die ik uiteraard weer verloor. Het touwtje brak en de camera schoot omhoog. Nog even rondgezwommen, maar daarbij ook verder afgedwaald, waarna ik besloot de duik maar af te breken en bovenwater terug te zwemmen. Gelukkig werd ons dat bespaard door de speedboot van de liveaboard en na een hobbelige rit, hangend achter de speedboot, terug bij de boot gekomen, bleek ook onze camera opgepikt te zijn. De duikleider zag deze drijven en had daarom de speedboot het water opgestuurd. Bijzonder attent! De boulders hebben we bij deze duik niet gezien.  

Mijn eerste duik als soort van begeleider  

Mijn nichtje heeft in Sydney haar duikbrevet gehaald en ging deze duik voor het eerst met ons mee.  

Nog een duik bij dezelfde plek, maar dit keer in tegengestelde richting. Iets meer leven nog, met onder andere bezoek van een stingray en een kogelvis.  

Vanaf de liveaboard duikboot van Prodive Cairns de eerste van een 3 daagse serie duiken bij The Great Barrier Reef. Hoewel het bekend staat als een van de mooiste duikplekken ter wereld, hadden wij de pech dat er net een tropische orkaan was langsgekomen en het zicht niet optimaal was. Ook waren er, gedurende alle duiken eigenlijk maar bijzonder weinig grote dieren te zien. Nietemin een prachtige ervaring op vele gebieden. De watertemperatuur was heerlijk, en na al die duiken met een dubbel 7mm pak in Nederland was het toch wel een verademing om met alleen een beschermend flinterdun stingersuit aan te kunnen duiken. Tevens was het de eerste keer dat ik samen met mijn vader heb gedoken. Er gingen verder ook geen begeleiders mee naar beneden, dus ook voor de navigatie waren we op elkaar aangewezen. Een mooi onderwaterlandschap, met genoeg vissen en ander klein leven om het grote niet (helemaal) te missen.  

Na 2 1/2 jaar stilte weer een duik. Dit keer in het verre Sydney, nabij het eiland waarop een fort staat dat werd gebruikt bij de film "Mission Impossible 2". Een erg rommelige duik, slecht zicht en vrij koud, maar wel met wat leuke momenten. Zo was er een zeer tamme "blue grouper" die zich uit de hand liet voeren (foei!) en eieren van de Port Jackson haai. Toch was het door de stroming (en bijgaand slechte zich) en de te grote groep duikers niet echt spectaculair. http://en.wikipedia.org/wiki/Bare_Island_(New_South_Wales)  

Weer een duik bij Maarsseveen, maar nu aan de andere kant, bij duikcentrum Boeddha. Hier liggen veel objecten onderwater en het zou een leuke duik zijn geweest als het zicht niet zo beroerd was. Nu was het duiken in erwtensoep, maar de stek belooft veel goeds!  

De eerste duik in vreemd gebied zonder begeleiding! En het ging goed. We hebben de onderwaterbus gevonden, met daarin een drietal grote baarsen, die zich heel dicht lieten benaderen. Verder nog een beetje onder, door en langs het onderwaterhuis en container gedoken, maar niet veel vis gezien. Wel genoeg andere duikers...  

 

Deze week was het zicht iets minder, maar nog steeds niets te klagen. Eerst 2 kleine snoekjes gezien in het riet. Daarna kwam er een flinke voorn poolshoogte nemen, die lekker lang in de buurt bleef hangen. Ondertussen kregen wij twee grote brasems in zicht, waar wij een tijdje achteraan bleven zwemmen. Uiteindelijk bleken het er zelfs 3 te zijn, die met hun bek de hele bodem omwoelden en het zicht grondig verpestten. We zijn daarom wat dieper gaan zitten, maar al snel bleek daar bijna geen vis meer te vinden. Via een omtrekkende beweging kregen we op de terugtocht nog een flinke school jeugdige visjes in het oog. Een school jongelingen die liet zien dat ook in Maarssen de lente echt begonnen is.  

Weer een duik in Maarssen? Ja, na een periode van 3 maanden moet je weer even rustig beginnen. Maar wat werden we verwend. Tot nu zeker de mooiste duik in Nederland. Maar liefst zes snoeken lieten zich van zeer dichtbij door ons bewonderen en fotograferen. Ook omdat het water enorm helder was, zeker 5-8 meter zicht, wat vergeleken bij de normale modderpoel voor mij uniek was. Daarbij scheen ook het zonnetje lekker door tot een meter of vijf en mits je niet te diep ging was het zeer aangenaam duiken. Ook is duidelijk te zien dat 'men' onder water druk is bezig geweest. Verse bandensporen, autowrakjes en tunneltjes die we nog niet eerder zo goed gezien hebben. Zeker een goede binnenkomer voor het nieuwe seizoen.  

31 graden, meters zicht.. wat wil je nog meer. Nou err.. vissen bijvoorbeeld. En wat langer.. en minder bubbels in 'het gat' van 33 meter, waardoor je niets ziet. En wat meer Belgische service mag ook wel. Bij het inschrijven gaat alles met de hand en iedereen moet apart afrekenen/inschrijven. Eenmaal in het zwembad 'mag' je eerst even inzwemmen in het kristalheldere (en schijnbaar drinkbare) water. Daarna mag er apparatuur worden gepakt die in bruikleen is van Nemo en kun je in een half uur het zwembad onderwater verkennen. En dat is flink kort, alhoewel op 33 meter diepte de luchtvoorraad er rap doorheen gaat. Jammer is dat ze het afdalen in het gat schier onmogelijk maken door een constante stroom van bellen omhoog te sturen vanaf de bodem. Wat daar het nut van is ontgaat me een beetje. Het ontneemt al het zicht, je bent je buddy binnen een paar tellen kwijt tussen de bubbels en de 10 andere buddyparen en het is lastig om goed uit te trimmen. Maar eenmaal beneden geeft de dieptemeter inderdaad 33 meter aan.. en dat is het dan. Volgens mij is er met een beetje fantasie veel meer van zo'n zwembad te maken, maar al met al toch wel grappig om eens gedaan te hebbem. Wel beter op mijn camera letten volgende keer!  

1e duik als 2*. Kleine snoek, onder het terras. Ook voor de eerste keer het wrak van een jacht gezien bij SDMP. Er waren veel (dode) kreeftjes, die al dan niet opgegeten werden door hun eigen soortgenoten. Vergeleken met de duiken hiervoor was het zicht aanmerkelijk beter, maar je begint ook te voelen dat de zomer toch echt voorbij is.  

2* Geassisteerde opstijging afgerond en ook de 2* brevet afgerond!  

2* Opleiding  

2* Snorkelen. 400 Meter heen en dan terug. Een helft op de rug en de andere helft op de buik.  

2* Vrije opstijging vanaf 20 meter afgerond. Verder erg weinig zicht.  

Oefenen vrije opstijging.  

 

3 snoeken  

 

Nachtduik 2* Opleiding  

Nachtduik 2* Opleiding  

Oriëntatieduik specialty nachtduiken.  

 

 

 

Bijzonder spectaculaire duik met sterke stroming. Als eerste van de boot en zo snel mogelijk langs de stroomlijn naar de bodem, af en toe omkijkend of ik wel gevolgd werd. Eenmaal uit de stroming tussen de rotsen waren er grote scholen bultkop papegaaivissen. 1 Mededuiker met luchtproblemen is door de duikleider naar de oppervlakte gebracht. Bij het opstijgen was alleen de stroomlijn afgebroken! Hierdoor kon de duikleider ons niet snel terugvinden en hebben wij een tijd op 1 plek op de bodem doorgebracht.  

 

 

 

1e keer met (nieuwe) camera. 1 Blacktip Reefshark die op minder dan een meter links langs me zwom, maar helaas niet op de foto kunnen nemen. Ik had de camera juist daarvoor op mijn rug gebonden omdat het onhandig was bij het zwemmen toen de duikleider een aantal malen op zijn tank klopte en het teken gaf dat er opeens uit het niets een haai was. Zonde van de kans.  

Groep van 5 Sepia's die in vergadering bij elkaar zweefden, tot wij op het toneel verschenen en ze alle vijf in een andere richting wegschoten.  

Danny was ziek (teveel gedroken?!?), dus alleen met de duikleider in opleiding Pierre Graffin (een fransman) naar beneden gegaan. Helaas mistte deze de juiste route en hebben we uiteindelijk voornamelijk een beetje rondgedoold. Toch blijft Malang een van de meest relaxende duiken rond Tioman.  

 

 

 

4 wrakjes en een grote kolonie zeeegels. Eerste fysieke ontmoeting met een zuigvis, die zich met zijn kop had vastgenesteld op mijn been. Rare sensatie! Deze duikstek ligt vlak bij de wal, onder een jetty (lange steiger). De vier wrakjes zijn afgezonken illegale vissersschepen die in beslag zijn genomen door de politie. Uitstekende objecten om op te duiken.  

Attack by 2 killer triggerfish. Triggerfish zijn normaal gesproken niet gevaarlijk, maar we waren al gewaarschuwd dat in deze wateren een paartje woonde die niet zo heel erg op duikers gesteld waren. Waarschijnlijk hadden ze net jongen. En inderdaad, halverwege de duik werden we opgewacht door een triggerfish, die bij onze duikleider de aanval zocht. Deze wees ons aan weg te zwemmen, terwijl hij een robbertje 'vocht' met de vis. 2 Andere mededuikers vonden dit blijkbaar zeer amusant, want ze waren niet weg te krijgen, terwijl de duikleider toch door zijn lucht begon te raken. Na de twee te hebben weggehaald kon de duikleider zich weer bij ons voegen om, na de volgende bocht om een rots, het 2e exemplaar tegen te komen. Een kort bijna hulpeloos gebaar van de duikelider was echter genoeg om het beest weg te jagen.  

 

Terug naar dezelfde plek bij dag. Napoleonvis gezien.  

Dit was een bijzondere duik. Niet alleen was het onze eerste (onofficieele) nachtduik, maar ook onze eerste wrakduik en eerste duik onder de 20 meter (volgens het NOB mag een 1* niet onder de 10 meter duiken). Mededuikers hebben nog een luipaardhaai gezien, helaas heb ik die in het donker gemist.  

Murenes en een sepia gezien. 13e duik bij Malang (=unlucky) rock.. toeval?  

Schildpadden en een Triggerfish  

5 blacktip reefsharks, barracuda's en stingrays  

Tja.... wat niet?  

 

 

1* Opleiding  

1e vis gezien! :)  

1* Opleiding  

1* Opleiding  

1* Opleiding  

1* Opleiding  

Introductie